Neat is foar ivich
Nee, neat is foar ivichen soms dan docht dat sear,
ús krûdige greiden,
dy binn’ der net mear.
De leafde foar´t lânskip,
it like sa gewoan,
ús lân sûnder fûgels
dat falt út ’e toan.
As it sinneljocht oer
it wide wetter skynt,
komt alles tichtby…
De fûgels omheech,
de see yn beweech,
en wer ferdwynt…
Ja, alles feroaret,
it lânskip, de taal,
kleuren ferdwine
in pynlik ferhaal.
Nee, no net mear tinke,
wat bliuwt der noch oer
fan de rook en de lûden,
fan ùs moaie natoer.
Niets is voor eeuwig
Nee, niets is voor eeuwigen soms dan doet dat pijn,
onze weelderige weilanden,
die zijn er niet meer.
De liefde voor het landschap,
het leek zo gewoon,
ons land zonder vogels
dat valt uit de toon.
Als het zonlicht op
het wijde water schijnt,
komt alles dichtbij…
De vogels omhoog,
de zee in beweging,
en weer verdwijnt…
Ja, alles verandert,
het landschap, de taal,
kleuren verdwijnen
een pijnlijk verhaal.
Nee, nu niet meer denken,
wat blijft er nog over
van de geur en de geluiden,
van onze mooie natuur.
Broedplaats| Skier| L’île fluide| Spikerje in wolk| Neat is foar ivich| Brutsen loften| Gerstronaut| Karrûsel| Troje| Ballade foar in gek| Wees in aanbouw| Door een deur| Sur la mer| Wat my besielt| Dat het nergens op leek
